Apolejka i jej osiołek

/na motywach bajki Marii Krüger pod tym samym tytułem/

…czyli opowieść o tym jak wdzięk, radość, skromność i afirmacja życia prowadzą do prawdziwego szczęścia…

Reżyseria, scenariusz, scenografia: Joanna Jasińska – Koronkiewicz
Tekst piosenki „Apolejka”: Maria Krüger
Wykonanie piosenki: Marcin Sosiński
Muzyka, wykonanie, efekty dźwiękowe: Michał Makulski
Layout: Leszek Budzelewski, Janusz Gałązkowski, Ewa Klimas
Animacja: Elżbieta Kandziora, Ewa Rodewald, Anna Sobkowiak, Andrzej Szych, Janusz Matusik, Grzegorz Leszczyński
Animatic: Anna Gałązkowska
Dekoracje: Krzysztof Różański
Zdjęcia-compositing obrazu: Andrzej Szych, Grzegorz Leszczyński
Montaż obrazu, rendering: Anna Gałązkowska
Nagranie i montaż dialogów, zgranie: Jan Jakub Milencki
Reżyseria dialogów: Dorota Kawęcka
W nagraniu dialogów udział wzięli:  Grzegorz Nawrocki – Narrator, Joanna Pach-Żbikowska – Apolejka, Agnieszka Kunikowska – Straganiarka, oraz Cezary Kwieciński, Janusz Wituch
Kierownik produkcji: Mariola Olejniczak
Producent, produkcja: TV Studio Filmów Animowanych Sp. z o.o.
Koproducenci: Telewizja Polska SA, Narodowy Instytut Audiowizualny
Seria współfinansowana przez Polski Instytut Sztuki Filmowej
Animacja 2D, kolor, 16:9 HD, HDCAM, 13:00’, Stereo 5.1.
Data produkcji: 01.01.2016 © 2016 TVSFA, TVP SA, NInA
Nagrody:
ST. VOJTECH´S PRIZE – najlepszy film z krajów Grupy Wyszehradzkiej, za doskonałe przełożenie klasycznej baśni na aktualną opowieść, trafiającą do współczesnej widowni dziecięcej, 13th Biennial of Animation Bratislava – BAB 2016, 14.10.2016


NAGRODA PUBLICZNOŚCI, Statuetka ‘Złota Stonoga’, 6 Festiwal Filmów dla Dzieci i Młodzieży ‘KinoJazda’, Nowy Sącz, 26-30.09.2016

Dawno, dawno temu, a może nie tak dawno… za górami, za lasami, a może gdzieś niedaleko… Królewna Apolejka mieszka w wysokiej wieży. Do jej komnaty prowadzi sto siedemdziesiąt sześć stopni krętych schodów i dlatego Apolejka bardzo nie lubi schodzić do ogrodu. Często ogląda świat z okna swojej wieży. Aż pewnego razu słyszy, że ktoś gwiżdże. Widzi Kominiarczyka, który pije wodę ze studni. Zanim zdecyduje się zbiec do ogrodu, wygląda raz jeszcze przez okno i wtedy ku swojemu zdziwieniu, zamiast Kominiarczyka widzi Osiołka, a po chwili znowu Kominiarczyka, który jedząc jabłko wraca do miasta. Apolejka znowu zostaje sama i z nudów zajmuje się pisaniem swojego imienia na papierowych samolotach, które wypuszcza z wieży. Nagle słyszy, że ktoś śpiewa o niej piosenkę, widzi Królewicza i postanawia szybko zbiec do ogrodu. Niestety, przy studzience stoi Królewicz – Osiołek, a na jabłonce pozostało tylko jedno zaczarowane jabłko. Apolejka postanawia działać, jednak jabłko wymyka się jej z rąk i wpada do wozu pełnego czerwonych jabłek, z którymi Straganiarka jedzie na targ. Apolejka i Osiołek podążają za jabłkiem. Apolejka musi oddać wszystko co ma, w zamian za jabłka, a Królewicz – Osiołek musi je wszystkie zjeść, aby trafić na to zaczarowane…

Pin It on Pinterest