O największej kłótni
Bohaterami filmu są trzej bracia: Eino, Aho oraz Laje. Bracia żyją z uprawy rodzinnej ziemi. Eino pracuje od świtu do nocy. Aho lubi spędzać czas na zabawie w pobliskiej karczmie, zaś Laje raz pomaga Eino, a raz towarzyszy Aho. Pewnego razu, Aho zostaje oszukany podczas gry w kości i traci rodzinną ziemię. Bracia wyruszają w poszukiwaniu pracy.
Dochodzą do rozwidlenia dróg. Eino chce iść drogą w lewo, Aho w prawo, a Laje raz zgadza się z jednym, raz z drugim bratem. Bracia, nie mogąc przekonać się wzajemnie do swoich racji, zaczynają wielką kłótnię. W końcu strach przed niebezpieczeństwami samotnej wędrówki decyduje o trzymaniu się razem i bracia postanawiają, że pójdą drogą wybraną przez Eino. Długo wędrują po lasach, wspólnie walczą z dzikimi zwierzętami i zdobywają pożywienie. W końcu docierają do bram wymarzonego przez Eino miasta. Okazuje się jednak, że wspaniała fasada okazałych budowli kryje rozpacz i nędzę wielu mieszkańców miasta, że jedyną pracą, o którą przychodzi im żebrać, jest zatrudnienie za miskę zupy przy budowie nowego pałacu. Zniechęcony Aho marzy o krainie szczęścia, która jego zdaniem jest na końcu proponowanej przez niego drogi. Aho wraca na rozstaje dróg. Bracia długo nie mają o nim żadnych wieści, aż kiedyś dochodzą do nich słuchy o jego śmierci. Eino przekonuje Laje, aby pozostał w mieście. Jednak po jakimś czasie także Laje postanawia wyruszyć w drogę, aby poszukać lepszego miasta. Jest przekonany, że musi być na świecie jakieś lepsze miasto.
Film z cyklu “14 bajek z królestwa Lailonii Leszka Kołakowskiego” wg przypowieści filozoficznych ze zbioru “Bajki z królestwa Lailonii dla dużych i małych”
LALKI
Lalki wykonane z lateksu [rzeźba z modeliny, odlew gipsowy, technologia wypalania sprężonego lateksu];
14 konstrukcji podstawowych – “anatomicznych” szkieletów lalek o pełnych możliwościach ruchowych – animacyjnych;
22 konstrukcje uproszczone;
W scenach zbiorowych bierze udział 36 postaci.Konstrukcja szkieletowa lalek przystosowana została do potrzeb pełnej animacji poklatkowej [24 kl. / sek.], ponadto lalki posiadają:
- ruchome oczy i powieki
- ruchome szczęki
- możliwość wykonania pełnej mimiki twarzy, wydymania policzków,
możliwość oddychania klatką piersiową itp.
- peruki i zarosty z naturalnych włosów
Kostiumy lalek wykonane zostały z materiałów z naturalnych włókien [len, wełna, bawełna, skóra] – ręcznie barwione i patynowane.
DEKORACJE:
- średnia wielkość dekoracji: 4 -5 m szerokości, 5 – 6 m głębokości, wzniesienia dekoracji do 3 – 4 m
- dekoracje wykonane z drewna, wikliny i gipsu, trawy kokosowej i suszonych zbóż, traw, mchów i porostów leśnych, gałęzi i naturalnych korzeni
- horyzont wielkości 4 m x 7,5 m
- konstrukcja podłoży dekoracji wykonana modułowo – możliwość łączenia różnych fragmentów dekoracji w nowe obiekty zdjęciowe
Lalki, dekoracje, kostiumy i rekwizyty inspirowane były takimi obrazami Pietera Bruegla St. jak:
“Sianokosy”["Haymaking"/ c. 1565]
“Żniwa” ["The Corn Harvest"/ 1565]
“Taniec weselny” ["The Wedding Dance in the Open Air" / 1566]
“Taniec chłopski” ["The Peasant Dance" / 1568]
“Chłopskie wesele” ["The peasant Wedding Banquet" / 1568]
“Ślepcy” ["The Parable of the Blind" / 1568]
“Kraina lenistwa” ["The Land of Cockaigne" / 1567]
“Wieża Babel” ["The Tower of Babel"/ 1563]
ZDJĘCIA:
Sceny zbiorowe rejestrowane z 2 kamer
Zdjęcia trickowe wykonane kamerą CRASS na negatywie Eastmann Kodak Vision 35 mm / 320 ASA/
CZOŁÓWKA CYKLU:
Scenariusz, reżyseria, plastyka, animacja: Piotr Dumała
Muzyka: Bernard Kawka
Zdjęcia: Jan Maciej Ptasiński
Montaż i dźwięk: Wiesław Nowak
Czołówka wykonana w technice animacji malarskiej na płytach gipsowych, 35 mm, kolor, 27 m/e, 01:00 min., rok produkcji 1996
O NAJWIĘKSZEJ KŁÓTNI
(OF THE QUARREL OF ALL QUARRELS)
Reżyseria, zdjęcia: Zbigniew Kotecki
Scenariusz, dialogi: Jan Zamojski
Scenografia, lalki, kostiumy: Maria Balcerek
Muzyka: Marcin Pospieszalski
Wykonanie: Marcin Pospieszalski, Joszko broda, Marta Stanisławska, Piotr Żyżelewicz, Angelika Górny
Choreografia: Izadora Weiss
Animacja: Krzysztof Brzozowski, Adam Wyrwas
Reżyseria dialogów: Ewa Złotowska
W nagraniu dialogów udział wzięli:
Narrator: Zbigniew Zapasiewicz
Eino: Andrzej Arciszewski
Aho: Marek Frąckowiak
Laje: Paweł Iwanicki
oraz: Beata Kawka, Joanna Orzeszkowska, Elżbieta Bednarek, Tomasz Bednarek, Paweł Szczesny, Robert Tondera, Włodzimierz Bednarski
Montaż: Teresa Miziołek
Dźwięk: Wiesław Nowak
Asystent reżysera: Bożena Kotecka
Wykonanie lalek: Dariusz Kalita
Charakteryzacja lalek: Maria Balcerek, Dariusz Kalita
Wykonanie kostiumów: Anna Szcześniak, Małgorzata Doniec
Wykonanie rekwizytów: Jacek Spychalski
Wykonanie peruk, tresek i zarostów: Dorota Dubiak, Sylwia Nowak
Wykonanie dekoracji:
Sekwencje – “Las”, “Rozdroże”, “Karczma”, “Deszczowe miasto”: Małgorzata Wolańska, Krzysztof Brzozowski, Jacek Spychalski
Sekwencje – “Rodzinne pole”, “Wnętrze karczmy”: Sylwia Nowak, Dorota Dubiak, Magdalena Chruszcz, Katarzyna Sierżant
Sekwencje – “Plac budowy”, “Złoty pałac”, “Grobla”: Leszek Jaroszewski, Roman Piwocki
Sekwencja – “Wieża Babel”: Maciej Dauksza, Wiktor Dzwoniarek
Prace stolarskie: Janusz Grzelak, Marian Kukuła, Jerzy Podgórski
Animacja klasyczna: Aniela Lubieniecka, Anna Dudek, Janusz Gałązkowski
Malowanie faz: Aniela Lubieniecka, Anna Dudek
Współpraca operatorska -
kamera: Jadwiga Zauder
światło: Jerzy Lękiewicz
Kierownik produkcji: Ewa Sobolewska
Współpraca produkcyjna: Elżbieta Stankiewicz
Andrzej Wawrzonowski
Kierownik artystyczny serii: Maciej Wojtyszko
Redaktor, TVSFA: Anna M. Zaremba
Redaktor, TVP SA: Krystyna Chojnacka
Produkcja: Telewizja Polska S.A. – Telewizyjne Studio Filmów Animowanych, Poznań
Dystrybucja: Telewizja Polska S.A.
Scenografię, lalki i zdjęcia wykonano w Studiu Filmowym “Semafor” w Łodzi
Film w technice animacji lalkowej, 35 mm, kolor, 501 m/e, 18:20 min.,
Data produkcji: 29.11.1999; ? TVP SA 1999
Premiera: 03 grudnia 1999 r. w Kinie “Polonia” w Łodzi
w czasie uroczystego otwarcia Wystawy Lalek i Scenografii w Muzeum Kinematografii w Łodzi
