TV Studio Filmów Animowanych sp. z o.o.

Film animowany w materii sypkiej do muzyki Jana Sebastiana Bacha. Obraz w filmie inspirowany wspaniałymi wnętrzami gotyckich katedr (Reims, Chartres). Kompozycja filmu powstała zgodnie z zasadą oglądania gotyckiej katedry: najpierw autor pokazuje elewację, a potem „wchodzi” do wnętrza i pokazuje dolną część gmachu, który wyłania się z cienia. Następnie kamera skupia się na kolumnach i filarach, wnękach z płaskorzeźbami, by dojść do wspaniałej rozety wieńczącej nawę główną. Jasne światło padające do wnętrza sprawia, że realne kształty znikają, a ich miejsce zajmuje światło, symbol trwałych wartości duchowych.

Reżyseria, scenariusz, plastyka, animacja, zdjęcia: Piotr Muszalski (debiut)
Muzyka: Johann Sebastian Bach
Wykonanie: Marek Kudlicki – organy
Opieka artystyczna: Kazimierz Urbański
Montaż i dźwięk: Wiesław Nowak
Kierownik produkcji: Ewa Sobolewska
Animacja w materii sypkiej bezpośrednio pod kamerą, 35 mm, czarno-biały, 112 m/e, 04:05′, format 4:3
Data produkcji: 24.02.1994 © TV SFA – TVP SA

NAGRODY:
DYPLOM ZA REŻYSERIĘ, International Festival of Animated Films for Children – Biennial of Animation BAB’99, Bratislava / 1999
PIERWSZA NAGRODA za najlepszy film – animacja klasyczna, 1 Międzynarodowy Studencki Festiwal Filmów Animowanych ‘Kontakt’98’, Łódź / 1998
NAGRODA SREBRNA KRESKA, V Ogólnopolski Festiwal Autorskich Filmów Animowanych, Kraków / 1998
DYPLOM UZNANIA za wkład w słowiańską kinematografię, 5th International Film Festival of Slovonic and Orthodox People ‘The Golden Knight’, Mińsk / 1996

Miniatura filmowa do muzyki klasycznej. W rytmie muzycznego ronda odbywa się przemarsz tureckiej orkiestry wojskowej. Najpierw maszerują janczarzy przygrywając na fujarach, za nimi idzie konnica dostojnie wtórując piechocie na trąbach. W następnej kolejności dobosze wybijają rytm na bębnach. Ozdobne pióropusze na końskich łbach kołyszą się w rytmie muzyki. Przemarsz obserwuje kobieta. Prowadzący orszak dowódca posyła jej pozdrowienia. Podekscytowana kobieta przebiega do innego okna, by dłużej przyglądać się orkiestrze. Na placu pod domem żołnierze wykonują taniec z szablami.

Reżyseria, scenariusz, plastyka, animacja: Witold Giersz
Muzyka: Wolfgang Amadeus Mozart
Wykonanie: Orkiestra Franca Poursela
Zdjęcia: Kazimierz Strzemecki
Montaż i dźwięk: Wiesław Nowak
Kierownik produkcji: Ewa Sobolewska
Animacja klasyczna techniką malarską na celuloidach, 35 mm, kolor, 100 m/e, 03:40′, format 4:3
Data produkcji: 25.01.1994 © TV SFA – TVP SA

NAGRODY:
DYPLOM ZA REŻYSERIĘ, International Festival of Animated Films for Children – Biennial of Animation BAB’99, Bratislava / 1999
NAGRODA POZNAŃSKIE KOZIOŁKI za animację, XIII Krajowy Festiwal Filmów dla Dzieci, Poznań / 1994
WYRÓŻNIENIE MARCINEK za realizację filmu, Jury Dziecięce, XIII Krajowy Festiwal Filmów dla Dzieci, Poznań / 1994

Reżyseria, scenariusz, plastyka: Jacek Adamczak
Muzyka: Wolfgang Amadeus Mozart
Wykonanie: Polska Orkiestra Kameralna pod dyrekcją Jerzego Maksymiuka
Animacja: Jacek Adamczak, Maciej Matecki
Zdjęcia: Krzysztof Szyszka
Montaż i dźwięk: Wiesław Nowak
Kierownik produkcji: Grażyna Lipińska
Animacja klasyczna techniką malarską na celuloidach , 35 mm, kolor, 94 m/e, 03:25′, format 4:3
Data produkcji: 27.12.1993 © TV SFA – TVP SA

Film do muzyki klasycznej zrealizowany w technice pixilation – animacja żywego planu kamerą poklatkową. Panorama miasta pokazana w rytmie muzyki naśladującej rytm lotu trzmiela. Kamera spełnia tutaj rolę oczu – to z punktu widzenia lotu owada pokazany jest świat. Obraz dachów domów to zbliża się to oddala. Stojący na dachu kominiarz uchyla się gwałtownie przed czymś, co na niego leci… Wnętrze domu, korytarz, pokój z odpoczywającą parą, klatka schodowa i przerażona kobieta zasłaniająca się prześcieradłem, podwórze i opędzający się przed czymś emeryt, całująca się para nastolatków rozglądająca się z niedowierzaniem, zatłoczona ulica, zdziwieni ludzie, malarz spadający z drabiny, chłopiec strzelający z procy, dziewczynka z balonikiem i wznoszący oczy ku niebu ksiądz, znowu wnętrze domu, ktoś opędza się obojętnie gazetą, otwarte okno, ponownie dachy domów. Nad miastem zapada noc. Neony, światła ulic, rozświetlone okna wystaw, jakiś olbrzymi cień na murze, gwałtownie hamujący samochód, znowu cień na ścianie. Świt. Dachy domów, przestrzeń nieba, łąka. W kwiatach na łące lądują skrzypce-trzmiel. Dostojnym krokiem podchodzą do futerału i zatrzaskują za sobą wieko.

Reżyseria, scenariusz, scenografia: Hieronim Neumann
Muzyka: Nikołaj Rimski-Korsakov
Aranżacja i wykonanie: Zbigniew Kozub
Projekt trzmiela: Dariusz Kalita
Animacja: Hieronim Neumann, Krzysztof Brzozowski
Zdjęcia: Zbigniew Kotecki
Montaż i dźwięk: Wiesław Nowak
Kierownik produkcji: Grażyna Lipińska
Animacja kombinowana (pixilation), 35 mm, kolor, 144 m/e, 05:15′, format 4:3
Data produkcji: 13.12.1993 © TV SFA – TVP SA

NAGRODY:
DYPLOM ZA REŻYSERIĘ, International Festival of Animated Films for Children – Biennial of Animation BAB’99, Bratislava / 1999
NAGRODA POZNAŃSKIE SREBRNE KOZIOŁKI za najlepszy film telewizyjny, XIII Krajowy Festiwal Filmów dla Dzieci, Ale kino!, Poznań / 1994
NAGRODA SPECJALNA w Kategorii Programów Muzycznych i Rozrywkowych oraz Teledysków dla Dzieci, IV Międzynarodowy Festiwal Programów Muzycznych i Rozrywkowych ‘Złota Antena’94’, Blagoevgrad / 1994
DYPLOM SPECJALNY w kategorii szczególnych osiągnięć artystycznych za montaż filmu dla Wiesława Nowaka, IV Międzynarodowy Festiwal Programów Muzycznych i Rozrywkowych ‘Złota Antena’94’, Blagoevgrad /1994
NAGRODA PRASOWA – MOJE OSKARY, Prof. Marek Hendrykowski: Oscarami miejscowymi chciałbym w tym roku wyróżnić: Hieronima Neumanna za animowany film „Lot trzmiela”, kolejną udaną produkcję TV Studia Filmów Animowanych w Poznaniu. / 1994

Reżyseria, scenariusz, plastyka: Wiesław Bober
Muzyka: Antonio Vivaldi (Koncert g – moll op. 8 nr 2 Adagio. Presto)
Wykonanie: Orkiestra Kameralna Polskiego Radia i Telewizji w Poznaniu pod dyrekcją Agnieszki Duczmal, Jerzy Milewski – skrzypce
Animacja: Wiesław Bober, Wojciech Wejner
Zdjęcia: Krzysztof Szyszka
Montaż i dźwięk: Wiesław Nowak
Kierownik produkcji: Ewa Sobolewska
Animacja kombinowana, 35 mm, kolor, 162 m/e, 05:55′, format 4:3
Data produkcji: 12.08.1993; © TV SFA – TVP SA

Reżyseria, plastyka: Jacek Kasprzycki
Muzyka: Claude Debussy
Wykonanie: Kazimierz Gierżod – fortepian
Scenariusz: Tamara Sorbian, Jacek Kasprzycki
Animacja: Jacek Kasprzycki, Janusz Gałązkowski, Krystyn Koczorski
Zdjęcia: Krzysztof Szyszka
Montaż i dźwięk: Wiesław Nowak
Kierownik produkcji: Ewa Sobolewska
Animacja klasyczna na celuloidach, 35 mm, kolor, 144 m/e, 05:15′, format 4:3
Data produkcji: 09.08.1993 © TV SFA – TVP SA

Miniatura filmowa do muzyki klasycznej. Nad brzegiem Dunaju, dziewczyna wspomina chwile spędzone z ukochanym, a szczególnie, bal i walc do muzyki Straussa.

Reżyseria, scenariusz, plastyka, animacja: Aleksandra Korejwo
Muzyka: Johann Strauss
Wykonanie: Strauss Festival Orchester pod dyrekcją Willy Buchlera
Zdjęcia: Krzysztof Napierała
Montaż i dźwięk: Wiesław Nowak
Kierownik produkcji: Ewa Sobolewska
Animacja w materii sypkiej bezpośrednio pod kamerą, 35 mm, kolor, 162 m/e, 06:00′, format 4:3
Data produkcji: 23.07.1993 © TV SFA – TVP SA

NAGRODA:
WYRÓŻNIENIE – THE EUROPEAN CAPITAL OF CULTURE, w kategorii „The Animation Cinema and Music“, CINANIMA – The International Animated Film Festival, Espinho / 2001

Miniatura filmowa do muzyki klasycznej. Pod gmach opery podjeżdżają powozy. Publiczność śpieszy na przedstawienie. Mężczyźni i kobiety rozglądają się po widowni.Na proscenium wchodzi dyrygent. Na widowni gasną światła. Rozlegają się dźwięki muzyki. Nagle przed kurtyną pojawia się śpiewaczka operowa. Zaskoczony sufler wertuje strony partytury. Śpiewaczka podchodzi do budki suflera i wyrywa mu partyturę z rąk. Rozsypane kartki spadają na zdezorientowaną orkiestrę. Inspicjent spuszcza kurtynę, jednak śpiewaczka gwałtownym ruchem odchyla ją i wychodzi na proscenium i śpiewa swoją arię. Zgorszona publiczność protestuje. Rzuca na scenę cylindry i parasole. Fałszywe tony operowej arii dobiegają aż do podziemi i budzą Ducha Opery. Przenika przez drzwi i próbuje usunąć śpiewaczkę ze sceny. Kolejne próby Ducha kończą się niepowodzeniem. Zdesperowany Duch Opery dołącza do baletnic, tanecznym piruetem zarzuca sobie śpiewaczkę na ramiona i wybiega z opery.

Reżyseria, scenariusz, plastyka: Jacek Adamczak
Muzyka: Wolfgang Amadeus Mozart
Wykonanie: Polska Orkiestra Kameralna pod dyrekcją Jerzego Maksymiuka
Animacja: Jacek Adamczak, Anna Dudek, Grażyna Lipińska, Maciej Matecki
Zdjęcia: Krzysztof Szyszka
Montaż i dźwięk: Wiesław Nowak
Kierownik produkcji: Grażyna Lipińska
Animacja klasyczna wykonana kredkami na papierze, 35 mm, kolor, 178 m/e, 06:30 min., Data produkcji: 22.04.1993
© TV SFA – TVP SA 1993

NAGRODY:
WYRÓŻNIENIE – THE EUROPEAN CAPITAL OF CULTURE, w kategorii „The Animation Cinema and Music“, CINANIMA – The International Animated Film Festival, Espinho / 2001
DYPLOM ZA REŻYSERIĘ, International Festival of Animated Films for Children – Biennial of Animation BAB’99, Bratislava /1999
WYRÓŻNIENIE MARCINEK za realizację filmu, Jury Dziecięce, XIII Krajowy Festiwal Filmów dla Dzieci „Ale Kino!”, Poznań / 1994
NAGRODA JURY DZIECIĘCEGO za najlepszy film animowany do 10 minut, The Chicago International Children’s Film Festival, Chicago / 1993

Miniatura filmowa do muzyki Roberta Schumanna. Różne oblicza kobiet wyjęte z obrazów Leonarda da Vinci, Rafaela, Botticellego, Tycjana, Ingresa ukazują kobietę jako muzę, damę, heroinę, kochankę. Zderzenie punktów widzenia kobiety przez twórców różnych epok oraz ukazanie kobiety w wielu wcieleniach, składają się na filmową próbę określenia istoty kobiecości – odwiecznego tematu zgłębianego przez malarzy wszystkich epok. Pointą filmu jest tajemniczy uśmiech Mony Lisy, który jest swoistym komentarzem reżysera na temat ciągle ponawianych prób uchwycenia tego, co ulotne, co niemożliwe do określenia i wymykające się jakiejkolwiek próbie analizy czy syntezy.

Reżyseria, scenariusz, opracowanie plastyczne, animacja: Hieronim Neumann
Muzyka: Robert Schumann
Wykonanie: Andrzej Tatarski – fortepian
Plastyka inspirowana obrazami kobiet z różnych epok (Leonardo da Vinci, Rafael, Botticelli, Tycjan, Ingres)
Zdjęcia: Krzysztof Szyszka
Montaż i dźwięk: Wiesław Nowak
Kierownik produkcji: Grażyna Lipińska
Animacja kombinowana i wycinankowa, 35 mm, kolor, 133 m/e, 04:50 min., Data produkcji: 23.03.1993
© TV SFA – TVP SA 1993

Miniatura filmowa do muzyki klasycznej. Nostalgiczna muzyka Chopina ilustrowana w obrazie filmowym skojarzeniami z polską wsią poprzez poetykę zaczerpniętą z dziewiętnastowiecznego malarstwa. Łany zbóż z kwitnącymi makami, wiejska droga z drabiniastym wozem, strzechą kryta chata, palenisko, studnia z żurawiem i kobieta niosąca wiadro z wodą. Obrazy płynnie przenikają się między sobą tworząc niezwykle sugestywną opowieść o przemijaniu i ulotności chwil wypełnionych pracą od świtu do zmierzchu.

Reżyseria, scenariusz, plastyka: Anna Dudek
Muzyka: Fryderyk Chopin
Wykonanie: Elżbieta Tarnawska – fortepian
Animacja: Anna Dudek, Jacek Adamczak, Maciej Matecki, Barbara Wolińska
Zdjęcia: Krzysztof Szyszka
Montaż i dźwięk: Wiesław Nowak
Kierownik produkcji: Ewa Sobolewska
Animacja klasyczna wykonana techniką malarską na celuloidach, 35 mm, kolor, 78 m/e, 02:50′, format 4:3 Data produkcji: 14.12.1992 © TV SFA – TVP SA 1992

NAGRODY:
WYRÓŻNIENIE – THE EUROPEAN CAPITAL OF CULTURE, w kategorii „The Animation Cinema and Music“, CINANIMA – The International Animated Film Festival, Espinho / 2001
DYPLOM ZA REŻYSERIĘ, International Festival of Animated Films for Children – Biennial of Animation BAB’99, Bratislava / 1999