Dawno, dawno temu, a może nie tak dawno… Za górami, za lasami, a może gdzieś niedaleko… trzej bracia, Zeflik, Hanys i Francik wyruszają w świat w poszukiwaniu szczęścia. Na rozstaju dróg postanawiają, że każdy ruszy w swoją stronę, a za rok spotkają się, by podzielić się swoim szczęściem. Czytaj dalej
Dawno, dawno temu, a może nie tak dawno… Za górami, za lasami, a może gdzieś niedaleko… u Szymona Dratwy terminował mały Szewczyk Kopytko. Nie praca była mu jednak w głowie tylko płatanie figli. A to przybił obcasy tam gdzie buty mają nos, a to wsadził komuś do kieszeni raka, innym razem strzelił z procy tak wysoko, że wybił ząb Księżycowi. Czytaj dalej
Dawno, dawno temu, a może nie tak dawno… Za górami, za lasami, a może gdzieś niedaleko… w małej wiosce za bagnami mieszka ubogi chłop z rodziną. Nocą, kiedy chłop śpi, w pobliskich bagnach harcują w najlepsze różne licha: skrzydlate, kudłate, rogate. Czytaj dalej
Dawno, dawno temu, a może nie tak dawno… Za górami, za lasami, a może gdzieś niedaleko… w pewnej rybackiej wiosce nad morzem Bałtyckim, żył sobie chłopiec o imieniu Mikołaj. Kiedy inni pracowali, Mikołaj wolał spędzać czas albo na psotach, albo nad morzem w poszukiwaniu bursztynów. Czytaj dalej
Dawno, dawno temu, a może nie tak dawno… Za górami, za lasami, a może gdzieś niedaleko… biedna Zuzanka poszła na służbę do chciwego Gazdy. Codziennie od świtu do nocy, za dach nad głową i kromkę chleba, pasie gęsi i krowę. Pewnego razu widzi Ropucha, który nie ma sił dojść do wody. Zuzanka zanosi go nad rzekę. Ku jej zdziwieniu, Ropuch wynurza się po chwili jako Król Utopców. Czytaj dalej
Dawno, dawno temu, a może nie tak dawno… Za górami, za lasami, a może gdzieś niedaleko… Dzielny Wszemił uciekł z niewoli tatarskiej. W drodze do domu, spotyka trzech starców, z jednym dzieli się wodą, z drugim chlebem, a trzeciemu oddaje ostatniego talara. Starcy dają mu w zamian kostur, torbę i fujarkę. Czytaj dalej
Dawno, dawno temu, a może nie tak dawno… Za górami, za lasami, a może gdzieś niedaleko? w pewnej wiosce niedaleko dużego miasta, mieszka wdowiec Drwal Jakub ze swoją córką Dorotką. Dorotka jest dziewczynką dobrą i pracowitą, toteż ojciec często nazywa ją swoim skarbem. Czytaj dalej
Dawno, dawno temu, a może nie tak dawno… Za górami, za lasami, a może gdzieś niedaleko. Żyła sobie Gospodyni z Psem Hałaskiem, Kotem Wąsatkiem i z bardzo rozpieszczoną Kozą. Pewnego dnia do drzwi chaty puka dziewczynka o imieniu Zazulka. Gospodyni postanawia przyjąć ją pod swój dach, a Zazulka ma za to paść Kozę. Czytaj dalej
Dawno, dawno temu, a może nie tak dawno… Za górami, za lasami, a może gdzieś niedaleko?
była sobie mała, spokojna dolina. Po jednej stronie rzeki mieszkały Koronczarki, które zwykłe nici zamieniały w niezwykłe koronki, po drugiej stronie rzeki, ze swoją Babunią, mieszkała mała Klarunia, która miała tylko jedno marzenie? Czytaj dalej
Dawno, dawno temu, a może nie tak dawno… Za górami, za lasami, a może gdzieś niedaleko. Nad jeziorem Bełdańskim, tuż za rybacką wioską Wejsuny, stoi stary, od dawna nieużywany wiatrak. Mieszkańcy wioski, z obawy przed spotkaniem z jego tajemniczymi lokatorami, wolą omijać to miejsce z daleka. Czytaj dalej
