W produkcji
„Wielki głód” z cyklu „14 bajek z królestwa Lailonii Leszka Kołakowskiego
Wielki głód jest jedną z przypowieści filozoficznych Leszka Kołakowskiego, jego 14 bajką z królestwa Lailonii. Tematem jest władza i mechanizmy warunkujące jej trwanie. Próby zmian władzy wcale nie muszą prowadzić do poprawy życia ludu, gdyż cały czas utrzymywany jest status władzy faktycznie oddzielonej od ludu podatnej na wynaturzenia i demoralizację. Opowieść napisana jest w konwencji pradawnego mitu, jednak tak bardzo zdenerwowała rządzących Polską w latach sześćdziesiątych, że została na długie lata ocenzurowana. Ukazane w niej mechanizmy oddziaływania na lud, manipulacja, i zdawałoby się, irracjonalne trwanie tej oderwanej od społeczeństwa „kasty”, są wyraźnie widoczne nie tylko w perspektywie historycznej, lecz i we współczesnej nam rzeczywistości. Temat opowiadania jest wciąż aktualny – natura człowieka, społeczności, władzy jest wbrew naszym staraniom wciąż taka sama. Opowieść o kraju (o świecie), ukazanie różnych warstw i ról społecznych, masowe, ale także i kameralne sytuacje. To bogata baza do stworzenia porywającego epickiego obrazu filmowego, który pokazuje absurdy i trwanie systemu każdej władzy. Chcemy pokazać Lailonię, państwo – miasto, jako jedną skomplikowaną i różnorodną, ogromną budowlę. Wieloelementowa chaotyczna konstrukcja, budowana setkami lat przypomina organizm połączonych ze sobą tysiącami tuneli, kanałów i rur, poziomów i fragmentów wewnętrznych i zewnętrznych. Cały ten trudny do ogarnięcia industrialno – organiczny twór, zwieńczony jest na szczycie pałacem Arcykapłana, do którego prowadzą (jak macki lub korzenie) – wysysając soki z poniższych poziomów, te wszystkie kanały, rury i kable. Mieszkańcy żyjący w tym, często pozbawionym światła i pożywienia państwie-budowli, w zależności od przypisanych im ról – rozrzuceni na różnych jego poziomach, tworzą wyrazisty przekrój społeczny. A na samym dole, u podnóża wielkiej konstrukcji leżą rzadko uprawiane, jałowe ziemie Lailonii.
Pomysłodawcami i twórcami cyklu filmów animowanych pt. „14 bajek z królestwa Lailonii Leszka Kołakowskiego”, którego częścią jest projekt Wielki głód, są autorzy związani z TV Studiem Filmów Animowanych w Poznaniu. Pomysłodawcą ekranizacji bajek i autorem adaptacji jest Jan Zamojski.
Film jest adaptacją filozoficznej przypowieści, wybitnego polskiego filozofa Leszka Kołakowskiego, ze zbioru pod tytułem „13 bajek z królestwa Lailonii dla dużych i małych”. Czternastą bajką usuniętą ze zbioru przez cenzurę PRL, był „Wielki głód”.
W latach 1995 – 2000 poznańskie Studio zrealizowało na zamówienie Programu 2 TVP, 11 z 14 autorskich filmów animowanych.
W roku 2011 powstał odcinek pt. Jak szukaliśmy Lailonii, w reżyserii Jacka Adamczaka. Nie zrealizowana pozostaje bajka pt. Jak rozwiązano sprawę długowieczności, w reżyserii Hieronima Neumanna.
Filmy z cyklu „14 bajek z królestwa Lailonii Leszka Kołakowskiego”, adresowane są przede wszystkim do młodych widzów.
Reżyseria, scenografia (współautor): Robert Turło
Scenariusz: Jan Zamojski
(na motywach bajki Leszka Kołakowskiego)
Muzyka: Marek Kuczyński
Współpraca realizacyjna: Krzysztof Różański, Szymon Kaszuba i inni
Animacja: zespół TV SFA
Narrator: Andrzej Seweryn
Development średniometrażowego filmu animowanego współfinansowany przez Polski Instytut Sztuki Filmowej, kolor 16′, format 16:9 HD
